مذاکره ذنب لا یغفر نیست
بر خلاف پروپاگاندای سیاه و همیشگی، مذاکره دیپلماتیک هیچ گاه به معنای تسلیم نیست، بله مذاکره ای که در پایان یک جنگ و برای تسلیم و خلع سلاح و ترک مخاصمه انجام میشود.
به گزارش ایسنا، متن پیش رو یادداشتی از رضا رئیسی است که در ادامه میخوانید: بر خلاف پروپاگاندای سیاه و همیشگی، مذاکره دیپلماتیک هیچ گاه به معنای تسلیم نیست، بله مذاکرهای که در پایان یک جنگ و برای تسلیم و خلع سلاح و ترک مخاصمه انجام میشود، به معنای تسلیم در برابر قدرت غالب است؛ اما مذاکره مستقیم و دو جانبه آنهم بدون پیش شرط و در شرایط متوازن نه تنها نشانه ضعف نیست که نشانه قدرت و استحکام ساختاری است.
بکارگیری این واژه برای برخی به ماجرای «جن و بسمالله» میماند، به محض نام آوری از «مذاکره» گویی اتمسفر ادراکی آنان دچار اختلالات حاد شده و پالسهای نامتقارن دریافت میکند و منظومه گفتاری و رفتاری آنان دچار ارتشعات عجیب و غریب شده و واکنشهای تند و غیرمنتظره ارسال میشود.
واکنشهای سلبی- تکفیری نسبت به رویکرد مذاکره محور و تعامل مدار در سیاست خارجی بهخصوص نسبت به طیف موسوم به جهان غرب را میتوان در قالب دو رویکرد کلان تقسیم و دسته بندی کرد.
طیفی از منتقدان به فراخور شرایط دو دهه اخیر در پیامد تحریم های ظالمانه، از وضعیت رخ داده دچار انتفاع هستند و تمایلی به تغییر شرایط و گشایش در ساختار تحریمها ندارد، چرا که کسب و کار آنان دچار رکود و اختلال شده و منافع آنان مختل میشود.
ماهین نیوز آنها اگر انها مشکلات را حل می کردند برای خودشان و نجات از جهنم و اتش جهنمی کوچکترین حرکتی می کردند، در حالیکه از ایران تقاضای کمک مالی کردند
