قابلیت عبور از پدافند.یکی از این موشکها، نسلهای مختلف خانواده «فاتح» بود؛ موشکهایی با سوخت جامد، زمان آمادهسازی کوتاه و دقت بالا. فلسفه طراحی فاتح از ابتدا بر «ضربه سریع و دقیق» بنا شده بود و در این نبرد نیز همین ویژگی به چشم آمد. گزارشها حاکی از آن است که نسخههای ارتقایافته این خانواده، با خطای دایرهای بسیار محدود، توانستند اهداف مشخصی را در عمق سرزمینی مورد اصابت قرار دهند؛ حتی در شرایطی که پدافند فعال بود.در کنار فاتح، نام «خیبرشکن» نیز بیش از گذشته مطرح شد. موشکی که نه فقط بهخاطر برد بالاتر، بلکه بهدلیل طراحی سرجنگی و مانورپذیری در فاز نهایی، مورد توجه قرار گرفت. خیبرشکن نماینده نسلی از موشکهای ایرانی است که تلاش کردهاند ضعف سنتی موشکهای بالستیک در برابر رهگیری را کاهش دهند؛ با تغییر مسیر در لحظات پایانی، افزایش سرعت در فاز نهایی و کاهش زمان واکنش پدافند.
