صندوق نوآوری آوری
انجمن مدیریت فناوری و نوآوری ایران بهعنوان نهادی پیشگام در حوزه مدیریت فناوری و نوآوری سالانه کنفرانسی را برگزار میکند که بزرگترین گردهمایی متخصصان و مدیران این حوزه در کشور است. بزرگترین رویداد علمی فناورانه کشور در سال ۱۳۸۵ با اخذ مجوز کمیسیون انجمنهای علمی وزارت علوم، آغاز به کار کرد. این کنفرانس که از چهارمین دوره خود، توانست در سطح بینالمللی برگزار گردد، تاکنون توانسته است در راستای ارتقای سطح فناوری و نوآوری در ایران و سایر کشورها گامهای مؤثری برداشته و با حمایت از ایجاد و توسعه شبکه متخصصان و تلاشگران عرصه مدیریت فناوری و نوآوری، به ارتقا و بهبود تصمیمگیریهای مرتبط با این حوزه در سطوح ملی و بنگاه کمک نماید.

“مجید عمیدپور” رئیس پژوهشگاه نیرو عنوان داشت: کنفرانس مدیریت فناوری و نوآوری که امروز در پژوهشگاه نیرو در حال برگزاری است؛ صرفا یک اجلاس علمی یا اداری نیست، بله “نقطه تلاقی” است، جایی که دانشگاه، صنعت و شرکتهای دانش بنیان، سیاستگذاران، متخصصان اکوسیستم نوآوری و مدیران اجرایی دست در دست هم میگذارند تا این سنت توسعه فناوری و پژوهش را زنده نگه دارند و از آن پاسداری کنند. این همدلی، این تداوم و این گفتوگوی بین نسلی است که در عمل موتور نوآوری کشور را روشن نگه میدارد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود عنوان داشت: اگر در دهههای گذشته سنت پژوهش و توسعه فناوری، با تلاش پژوهشگران، مهندسان و صنعتگران شکل نمیگرفت، امروز وضعیت کشور در بخشهایی همچون صنعت برق، تفاوت چندانی با کشورهای توسعهنیافته منطقه نداشت.
عمیدپور تأکید کرد: این سنت، همانقدر که ارزشمند است، به همان اندازه نیز آسیبپذیر است؛ اگر رهایش کنیم و به آن بیاعتنایی شود، اگر پیوند صنعت و پژوهش سست شود و پژوهش بیمسئله و صنعت بینوآوری بماند، این سنت بهسرعت فرسوده خواهد شد.
رئیس پژوهشگاه نیرو گفت: برگزاری اینگونه رویدادها؛ رویدادی که به تدریج به گردهمایی سالانه اکوسیستم نوآوری کشور تبدیل شده است؛ فرصتی برای هم افزایی ایدهها، هماهنگی برنامهها و نوسازی سنتی است که بدون آن امکان توسعه پایدار وجود ندارد.
وی با بیان اینکه شعار امسال کنفرانس “بازتعریف آینده ایران بر مدار نوآوری” است، افزود: ایران با ناترازیهای متعددی از جمله انرژی، منابع انسانی، زیرساخت، سرمایهگذاری و داده روبهروست. در پژوهشها و تحلیلهای اخیر، موضوع ناترازی در بخشهای مختلف کشور بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. از ناترازی منابع انسانی ــ از مهارتها تا ساختار جمعیتی ــ که بهزودی نمود بیشتری خواهد یافت، تا ناترازی زیرساختها، راه و حملونقل، سرمایهگذاری، داده و اطلاعات و دیگر حوزههایی که شاید به روشنی انرژی قابل مشاهده نباشند، اما بیتردید آینده کشور را تحت تأثیر قرار خواهند داد.
